---

In Memoriam

(for a brother, and for the world that loved him)

A river flows in me—
soft, silent, sure.
It carries embers, red and gold,
from a time before sorrow.
Chinese firecrackers,
flash powder in a tin—
We lit the sky like prophets,
and laughed like gods.

November 25.
The drums of Suriname’s birth
echoed in my blood
three years before the nation rose.
It was no accident.
He came to Holland because the land opened.
He came to me—
and I became part of a greater story.

Two boys, one bond.
Jasminum sambac in the air,
Hanuman in our spirit,
Keti Koti in our bones.
We didn’t know it then,
but we were walking the crossroads:
Winti, Hinduism, Jesus, Muhammad—
all watching over us, waiting for us to understand.

And he did understand—before the end.
ALS couldn’t silence him.
He passed the message,
from Hanuman to me through him:
Reincarnation is real.
God is One.
There is peace beyond the veil.
And the mission continues.

Now I write this for you, brother of my brother.
We are old men now,
but the flame is young.
This river flows to your family,
your house, your hands.
Share it if you feel it—
for it is not mine alone.
It belongs to Suriname.
To freedom.
To love.

And it still burns bright.

Music for memory: River Flows In You

---

Na Memori

(gi wan brada, en gi a weri di lobi en memre enso)

Wan liba e go na mi ini—
sufu, krin, bun.
A kari ogri faya tapu mi skin,
fo ten befo sari kon.
Chinees p’tata bang,
flasi powda ini wan bus—
Wi meki hemel broko nanga lafu,
dan wi ben lafu leki Gado.

25 November.
A dei fu Sranan grontapu
ben de ini mi skin langa bifo a kondre ben kon.
No na wan accident.
A kon na Holanda bika a gron psa.
A kon na mi—
mi kon wan fasi fu wan bigi tori.

Tu boi, wan libi.
Jasminum sambac ben de ini a air,
Hanuman de na wi ati,
Keti Koti na wi ede.
Wi no ben sabi den ten,
ma wi ben de na wan kruispunt:
Winti, Hindu, Yesu, Mohamed—
den e luku wi, den e wani wi sabi.

A ben sabi—bifo a psa go.
ALS no ben abi powa fu sutu en mofo.
A gi a tori,
fu Hanuman gi mi tru en:
Wanwro kon baka.
Gado na Wan.
Lobi de na baka a dede.
En a waka e go doro.

Mi e taki disi gi yu, brada fu mi brada.
Wi owru now,
ma a faya e yong.
Disi liba e go na yu famiri,
yu oso, yu anu.
Sprei en ef yu e firi en—
bika a no de fu mi wan.
A de fu Sranan.
Fu fri.
Fu lobi.

En a faya e blo still.

---

Ter Nagedachtenis

(voor een broer, en voor de wereld die van hem hield)

Een rivier stroomt in mij—
zacht, stil, zeker.
Ze draagt vonken, rood en goud,
uit een tijd vóór het verdriet.
Chinese vuurwerkrollen,
flashpoeder in een blik—
We verlichtten de hemel als profeten,
en lachten als goden.

25 november.
De geboorte van Suriname
klopte al in mijn bloed
drie jaar vóór de natie opstond.
Het was geen toeval.
Hij kwam naar Nederland omdat het land zich opende.
Hij kwam naar mij—
en ik werd deel van een groter verhaal.

Twee jongens, één band.
Jasminum sambac in de lucht,
Hanuman in onze geest,
Keti Koti in ons bloed.
We wisten het toen nog niet,
maar we stonden op de kruispunten:
Winti, Hindoeïsme, Jezus, Mohammed—
allen zagen op ons toe, wachtten tot wij het begrepen.

En hij begreep het—vóór het einde.
ALS kon hem niet het zwijgen opleggen.
Hij gaf de boodschap door,
van Hanuman naar mij, via hem:
Wedergeboorte is echt.
God is Één.
Er is vrede achter de sluier.
En de missie gaat door.

Nu schrijf ik dit voor jou, broer van mijn broer.
We zijn nu oude mannen,
maar het vuur is jong.
Deze rivier stroomt naar jouw familie,
jouw huis, jouw handen.
Deel het als je het voelt—
want het is niet van mij alleen.
Het behoort toe aan Suriname.
Aan vrijheid.
Aan liefde.

En het brandt nog steeds helder.